Kwartsiet is echter vrij kostbaar. En wat je dan al gauw krijgt is natuurlijk dat het na wordt gemaakt.
Gisteren zag ik zo`n "namaak" Patagonia kwartsiet, maar dan in een keramiek. Ik vond hem toch wel goed gelukt.
Er zijn natuurlijk wel wat verschillen ten opzichte van het origineel;
- Het Patagonia kwartsiet is door-en-door. Dat is keramiek niet. Wil je de zijkant in dezelfde kleur als het blad dan moet er natuurlijk een verstekrand op.
- Het echte Patagonia kwartsiet is onvoorspelbaar qua "print". Dat is het keramiek niet. Dan weet je van te voren wel hoe het er uit komt te zien.
- Het origineel is gevoeliger voor scheuren, vaak wordt er een net achter geplakt.
- Het keramiek Patagonia is niet lichtdoorlatend.
- Keramiek is gevoelig voor "chippen". Dus geen onderbouw spoelbak toepassen. Bladrand blijft ook wat meer kwetsbaar.
- De prijs van de keramiek Patagonia is veel goedkoper dan die van het origineel in echt.
Naast leveranciers bezoeken wordt er natuurlijk ook gewoon gewerkt... De monteur is nu in Langelo bezig met het plaatsen van een G10 keuken.
Hier onder een foto van hoe het er nu bij staat in Langelo. Bij deze keuken in Langelo is het werkblad trouwens niet van kwartsiet of keramiek. Deze klant heeft een overhangend werkblad wat ook nog eens heel erg lang is (360cm). Dit kan niet bij dat soort werkbladen. Zodoende hebben ze een werkblad van Corian met een rvs werkgedeelte.
De klant was echt een trendsetter want marmer is nu in 2018 weer helemaal terug van weg geweest. Marmer geeft de keuken een exclusieve en klassieke uitstraling. Maar om zo`n blad chique te houden moet je er wel héél voorzichtig mee omgaan. Marmer is namelijk wel kwetsbaar voor krassen en vlekken. Ik adviseer klanten om dus heel erg op te passen met zuren zoals bijvoorbeeld azijn.
Marmer is kalkhoudend. De kalk in het marmer lost op door zuur. Hierdoor wordt het blad dus beschadigd.
Mocht je daar niet tegen kunnen dan zou je misschien keramiek kunnen overwegen. Zo heeft leverancier Dekker een keramiek serie "Evora Ceramics" wat er uitziet alsof het echt marmer is.
Ook in Corian zijn er veel alternatieven leverbaar voor marmer. Het grote voordeel van Corian is dat je geen lengtebeperking hebt. In jip-en-janneke taal: je kunt mega lange werkbladen uit 1 stuk maken in Corian.
In Italiaanse design keukens zie je vaker wat langere werkbladen. Met composiet (foto hier onder) of graniet is een blad maximaal zo`n 3 meter lang uit 1 stuk. Bij een (duurdere) maxiplaat composiet kun je tot zo`n 324cm lengte gaan, daarna krijg je een naad in het werkblad.
Sinds kort is er een nieuw materiaal werkblad wat ook heel erg lang geleverd kan worden: Fenix. Deze Fenix werkbladen zijn leverbaar tot maximale lengtes van 415cm. Qua dikte is het materiaal leverbaar in 10mm, dus super dun. Als je het blad dikker wilt wordt de rand omgezet naar 20/40/60/80 of 100mm.
Het materiaal Fenix wordt gemaakt van papier en fenolhars, dit persen ze samen tot een plaat. De bovenste laag krijgt een decorpapier met de bladkleur, deze wordt met nanotechnologie behandeld zodat het zacht aanvoelt (beetje leather-touch zeg maar). Qua kwetsbaarheid kun je Fenix vergelijken met een normaal HPL/Laminaat werkblad. Dus geen hete pannen op het blad zetten, krassen kun je ook niet herstellen.
Het materiaal Fenix is in verschillende kleuren leverbaar (hier boven een paar voorbeelden) en ook in 2 prijsklasses. De "goedkope" Fenix kleuren in prijsgroep 1 hebben een zwarte kern, de "duurdere" kleuren hebben een witte kern. Qua prijs is het materiaal Fenix trouwens vergelijkbaar met de instapkleuren van composiet. Het aanbevolen onderhoud van de fabrikant heb ik hier onder even ingesloten;
- dagelijks afnemen met een spons en nadrogen met een doek
- vlekken (vet, koffie, thee, rode wijn) behandelen met een huishouddoekje
of zachte nylonborstel, gedrenkt met een sopje van afwasmiddel of groene
zeep, dit eventueel langere tijd laat intrekken en met water naspoelen
-ingetrokken plekken of vlekken van inkt, verf, nicotine of viltstift verwijderen
met wasbenzine of terpentine, direct daarna grondig naspoelen met
water
- kalkvlekken en zeepresten verwijderen met Cillit Bang PowerCleaner Vuil
& Kalk, direct daarna grondig naspoelen met water
- kleine) krassen op kunnen worden weggewerkt met een wondersponsje
(Kruidvat) of door thermisch herstel (met strijkbout en theedoek), zie
bijsluiter
Fenix heb ik trouwens niet in de showroom (wel de monsters).
Onlangs heeft Snaidero foto`s van de nieuwe Skyline 2.0 vrijgegeven, deze keuken gaat straks de huidige Skyline als model vervangen. Dit heeft tot gevolg dat de huidige "oude" Skyline vanaf april 2014 niet meer leverbaar is (eigenlijk kun je dus beter nog heel even wachten als je een Skyline wilt hebben).
De nieuwe Skyline wordt straks door Snaidero gemaakt in de "Sistema 22" lijn (net als de Orange, Ola 20, Code, Way, Board, Lux en Idea 40). Ook is het design iets strakker gemaakt op de nieuwe Skyline 2.0.
Tenslotte nog even een andere aanpassing in het Snaidero assortiment; de Bali, Bali-plus en Manila verlichting is per direkt niet meer leverbaar. Is niet zo`n ramp want vaak haalde ik die verlichting toch al elders. In de showroom heb ik nog zo`n Bali LED verlichting bij de Ola 20 wandopstelling.
De laatste jaren wordt er steeds minder natuursteen verkocht voor de werkbladen. Je ziet dat er veel meer als vroeger gekozen wordt voor alternatieven zoals composiet, corian en roestvrijstaal. Enfin, graniet (en marmer helemaal) is helaas wat minder in de picture. Hierdoor vergeten mensen waar je ook al weer op moest letten bij natuursteen. Bijvoorbeeld dat je om safe te zijn het best van te voren de plaat uitzoekt waar je werkblad van gemaakt gaat worden. Natuursteen verschilt immers per partij, hier zitten echt best grote afwijkingen in. Niet dat je een zwart blad bestelt en een roze blad krijgt, zo erg is het niet. Maar er zit écht verschil in. Bij de S14 showroomkeuken bijvoorbeeld heb ik een zwart gebrande natuursteen liggen die er (vind ik dan) prachtig uit ziet (foto hier onder).
Bij m`n bladenman heb ik voor de nieuwe S15 showroomkeuken ook zo`n blad besteld in dezelfde kleur (foto hier onder). Eigenlijk vind ik de plaat waar dit werkblad van gemaakt is aanzienlijk minder mooi als die bij de S14. Om dit soort teleurstellingen te voorkomen kun je dus het beste voor zeker gaan. Even van te voren een plaat uit zoeken. Voor mensen die wat verder weg wonen bestaat ook de mogelijkheid om een klein monster op te sturen van de plaat die gebruikt gaat worden. Toevallig gaat er vandaag een monstertje naar Roosteren voor de klant van keuken project 612 in Limburg. Ik wil gewoon zeker weten dat het blad helemaal naar zin van klant is, ze moeten er immers lang genoeg tegen aan kijken.
Voor mensen met een Corian, roestvrijstaal of Composiet werkblad, dit soort bladen kun je gewoon van het monster in de showroom bestellen hoor. Hoewel bij composiet soms wel ietwat verschil tussen de platen bestaat is dit nooit storend. Bij graniet en marmer zijn de nuances gewoon veel groter. Tenslotte nog even over het zwart gebrande graniet, op de muur heb ik zo`n verf uitgezocht die hier heel goed bij past. Veel klanten vragen naar de kleurcode van deze verf, vandaar dat ik deze maar even meegeef: NCS S8000N.
Bovenstaande foto is trouwens van Snaidero keuken project 502 in Zandvoort (deze mensen hebben geen last van gaatjes hoor, ik vind het gewoon een hele mooie keuken).
De afgelopen tijd heb ik een paar keer wat geschreven over keukens met 2 verschillende werkbladen. Ik heb dit in de showroom ook gedaan bij bijvoorbeeld de S18 showroomkeuken. Op het web kwam ik onlangs ook een leuke tegen die ik toch even wilde laten zien. Een two-tone keuken (wit/hout) met een dun wit werkblad. Het kookgedeelte echter is dikker uitgevoerd en uitgevoerd in roestvrijstaal. Dit roestvrijstalen werkblad verdwijnt als het ware in een "werktafel".
Gisteravond kreeg ik een vraag van een klant uit Brussel die wilde weten wat nu precies het verschil is tussen Corian en Composiet.
Ik denk dat wel meer mensen dit zichzelf afvragen, dus handiger om het even op het blog te zetten. Ook kun je natuurlijk gewoon bovenstaande video even bekijken.
Composiet (foto hierboven) is denk ik wel het meest verkochte materiaal voor werkbladen in Nederland en België. Het is een materiaal wat hoofdzakelijk bestaat uit kwarts, maar aan deze kwarts wordt lijm en verf toegevoegd. Dit gaat bij elkaar en wordt dan tot een dunne plaat geperst. Soms wordt bij het composiet nog meer toegevoegd zoals korrels granietafval en dergelijke, maar dit soort platen verkoop ik zeer zelden (echt graniet is dan veel mooier).
Officieel mogen er geen hete pannen op het composiet gezet worden. Er zit bijvoorbeeld wat lijm in het materiaal, dit zou eventueel wat kunnen verkleuren door de hete pan. Snijden op het werkblad wordt afgeraden, het is ook nogal slecht voor je messen. Ik heb van zo`n bladenleverancier nog even de productinformatie ingescand en hieronder ingesloten in dit bericht. Zo`n officieel stuk is nogal strict. Zo staat er bijvoorbeeld dat bladen langer als 2 meter niet uit 1 stuk kunnen i.v.m. breuk. In de praktijk wilt niemand een naad in het blad, dus worden wel grotere lengtes toegepast. Al moet ik toegeven dat ik laatst een blad in Amstelveen had van 3 meter (klant wilde uiteraard geen naad), maar het blad brak in inderdaad op de fabriek al. Enkele dagen later is dus een nieuw werkblad geleverd.
Het Corian is net als composiet een materiaal wat in een fabriek gemaakt wordt. Het is een wat minder vaak verkocht werkblad, dit komt hoofdzakelijk door de wat hogere prijs. Er zijn wereldwijd maar een paar fabrieken die dit materiaal maken; LG en DuPont, dit heeft volgens mij wel invloed op de prijsvorming. Corian is een mengsel van bauxiet met acryl, officieel heet dat 33% polymethylacrylaat en restant is aluminium hydroxide. Ten opzichte van composiet is het materiaal zeker meer delicaat (kwetsbaar), maar wél reparabel. Een kras van bijvoorbeeld een mes haal je er met een schuurspons al uit. Zet er geen hete pannen op, Corian kan dan echt beschadigen.
Corian heeft zeker ook voordelen ten opzichte van composiet. Zo kun je er onbeperkt lange bladen mee maken bijvoorbeeld. Je pakt gewoon bijvoorbeeld 2 bladen van 3,5 meter als je een werkblad van 7 meter wilt hebben. In het werk kun je de bladen naadloos en zo goed als onzichtbaar verlijmen. Ik heb dit vorig jaar een paar keer gedaan en we konden achteraf de lijmnaden niet meer vinden.
Een ander groot voordeel van Corian is (vind ik dan) dat de randen veel mooier (strakker) zijn als bij composiet. Bij de nieuwe Snaidero S18 showroomkeuken is dat heel goed te zien (super strakke haakse rand en nog eens superlang met meer als 360cm uit 1 stuk). Met de effen witte composieten heb ik wel eens een zwarte spikkel die een dissonant is voor het blad (kun je niets aan doen), Corian daarentegen is veel homogener. Ik heb zo`n spikkel nog nooit meegemaakt.
Tenslotte kun je met Corian veel mooie vormen maken wat met composiet niet of niet zo mooi te doen is. Bijvoorbeeld bovenstaand werkblad op de Snaidero Ola 20 keuken. Voor de compleetheid hieronder nog even ook zo`n ingescand stukje van bladenleverancier. O ja: pas bij Corian goed op met hitte. Bij Corian spoelbakken dus géén quooker kokend water kraan plaatsen!
Tenslotte. Een mooi voorbeeld van een keuken met een Corian werkblad en waarom je Corian gebruikt; de Snaidero Ola 20 showroomkeuken op onderstaande video. Je ziet dat het werkblad met 370cm niet uit 1 stuk had gekund met composiet. Ook zie je dat bij montage van het blad er spanning op het blad komt (door de lange lengte). Corian kan dit hebben en je ziet dat het gewoon weg "golft". Super gewoon.
Soms vragen klanten het wel eens. Wat is nu in de mode? Dunne of dikke aanrechtbladen? Ik heb persoonlijk niet zoveel met mode, eigenlijk moet je gewoon doen wat je zelf mooi vindt. Maar op de beurs in Keulen heb ik er eens op gelet.
Ik denk eigenlijk dat zowel dik als dun "in" is op dit moment. Vroeger verkocht je vaker een blad van 3 of 4 cm dik. Nu zie je vaker heel dun (bijv. 15mm rvs) of juist heel dik (20cm rvs van m`n S12 showroomkeuken). Bij boven- en onderstaande keuken zie je dat er zowel dunne als dikke bladen door elkaar gebruikt worden (net als in mijn S12 keuken).
Bij de Eggersmann keuken op de foto hier onder zie je dat er juist een superdun massief roestvrijstaal blad wordt gebruikt. Kan ook heel mooi zijn bij van die hele grote eilanden.
Combinaties met diktes en materialen vind ik zelf wel heel leuk. Het werkblad is toch iets wat het meest in het zicht komt in je keuken. Eigenlijk wordt daar door zowel verkopers als consumenten vaak te weinig aandacht aan gegeven. Ik had trouwens pas al iets geblogd over creativiteit met keuken werkbladen.
Eigenlijk is zo`n houten eiland met witte hoge kasten ook wel heel leuk. Wit van de hoge kasten komt terug in werkblad en het dikke zwarte blad geeft de keuken een beetje "power".
Vroeger heb ik het heel veel verkocht dat Eiken met een zwart werkblad, maar op de een of andere manier is dat bijna ineens gestopt. Persoonlijk blijf ik het heel mooi vinden, misschien toch maar eens iets inplannen in de showroom. Is misschien wat conservatief, maar het blijft gewoon een mooie combi zo.
Dikke houten bladen zijn natuurlijk ook erg mooi, al kun je jezelf wel afvragen natuurlijk of het praktisch is. Vocht en warmte zijn niet echt zulke goede combinaties met hout.
Over dunne aanrechtbladen gesproken. Ik kwam nog wat tegen wat wel heel erg dun toonde. Als er geen kast onder zit lijkt me dun niet zo verstandig. Het oogt wat fragiel en daardoor ook iets "karig". Hieronder wat foto`s van deze keuken.
Bij overhangende werkbladen adviseer ik eigenlijk altijd om een dikker materiaal te kiezen. Het toont gewoon stukken beter. Ook heb ik op de een of andere manier het idee dat het veiliger is. Rennende kindertjes zien zo`n dun blad gauw over het hoofd en kunnen zich erg bezeren of zelfs verwonden.
Ik heb nog wel meer foto`s gemaakt op de beurs in Keulen natuurlijk, maar die komen binnenkort wel weer voorbij.
In de showroom hoor je het klanten nogal eens zeggen dat dunne bladen zo in de mode zijn. Je moet ze dan echt overtuigen dat dikker soms echt beter is. Het kan gewoon allebei. Ik laat ze vaak dan ook m`n S12 maatwerk keuken zien waar ik zowel dunne als dikke bladen door elkaar heb gebruikt zonder dat het stoort. Heb deze keer even wat foto`s opgezocht van mooie keukens met dikke bladen. OK, over smaak valt te twisten, maar zelf vind ik m`n S12 keuken natuurlijk heel leuk gevonden met de verschillende diktes.
Maar ook bij onderstaande foto is een stevig blad uitgekozen. Ik vind het zelf wel passen in het ontwerp. Een dun blad had hier (ok dat is maar een mening) niet echt op z`n plaats geweest.
Of het onderstaande grote keukeneiland in roestvrijstaal. Ook hier is een dik aanrecht echt wel gepast.
Of deze keuken met houten bladen, wow, wel lekker stoer hoor zo dik. Ziet er toch wel royaal uit.
Ik trek mezelf toch niet echt aan van wat in de mode is. Je moet gewoon kiezen wat je zelf mooi vindt toch. Ook ligt het aan het type kast wat je gebruikt. Zo`n heel dik blad bovenop een maxi-keuken (zie m`n bericht van gisteren) maakt dat de werkbladhoogte extreem kan worden. Dan moét je wel naar een dunner blad. Hieronder tenslotte nog een plaatje van de houten keuken met verschuifbaar werkblad (het schuift over de kookplaat en zo terug na gebruik).
Naast graniet worden veel aanrechtbladen geleverd in composiet. Composiet is erg hard en redelijk hittebestendig. Bij pannen direct van het vuur adviseer ik echter om toch een onderzetter te gebruiken alvorens u het op het aanrecht zet.
Nadeel van graniet en composiet is dat de maximale lengte bij 3 meter toch wel bereikt is. Bij een zogenaamde maxi-plaat is de lengte met zo`n 326cm iets langer als standaard. Deze maxi-platen zijn echter wel wat minder voordelig als een normale kleur.
Als het nóg langer moet dan had ik voorheen roestvrijstaal en corian als alternatief. Sinds kort is daar ook keramiek bij gekomen. Keramiek wordt gebakken (net als een tegel) en ziet er dus iets anders uit. Hieronder een foto van het witste keramiek monster wat ik op het Bianco Bianco composiet heb gelegd. Je ziet dat het een stuk matter is als de Bianco Bianco composiet (ook is de kleur wat minder wit).
Een aantal kleuren binnen de collectie keramiek aanrechtbladen heeft echter een lengte tot 350cm. Eilanden van wel 350x120cm zijn nu dus mogelijk. De uitstraling van dit materiaal is echter wel iets anders, het is een matte look met een licht geruwde structuur.
Ook op keramiek is een onderzetter aan te raden voor hete pannen. De vlekbestendigheid is goed, op egale donkere kleuren zijn vlekken echter wel wat eerder zichtbaar.
Tenslotte is keramiek wel kwetsbaar voor breuk en beschadiging bij puntbelasting. Eventuele schilfers die van een blad afspringen zijn erg lastig (en nooit onzichtbaar) te herstellen. Voor vragen kunt u uiteraard contact met mij opnemen.
