Italiaanse design keukens met lange werkbladen

In Italiaanse design keukens zie je vaker wat langere werkbladen. Met composiet (foto hier onder) of graniet is een blad maximaal zo`n 3 meter lang uit 1 stuk. Bij een (duurdere) maxiplaat composiet kun je tot zo`n 324cm lengte gaan, daarna krijg je een naad in het werkblad.

Voor nóg langere werkbladen had ik voorheen alleen de opties roestvrijstaal en corian. An sich prima natuurlijk, allebei hele mooie materialen. Roestvrijstaal is eigenlijk "hufterproof" en Corian is super chique. Door het naadloos verlijmen (zoals ook bij deze Snaidero keuken) zijn ook de lengtes onbeperkt. Over Corian en Composiet werkbladen had ik overigens al eerder wat geschreven.

Sinds kort is er een nieuw materiaal werkblad wat ook heel erg lang geleverd kan worden: Fenix. Deze Fenix werkbladen zijn leverbaar tot maximale lengtes van 415cm. Qua dikte is het materiaal leverbaar in 10mm, dus super dun. Als je het blad dikker wilt wordt de rand omgezet naar 20/40/60/80 of 100mm.

Het materiaal Fenix wordt gemaakt van papier en fenolhars, dit persen ze samen tot een plaat. De bovenste laag krijgt een decorpapier met de bladkleur, deze wordt met nanotechnologie behandeld zodat het zacht aanvoelt (beetje leather-touch zeg maar). Qua kwetsbaarheid kun je Fenix vergelijken met een normaal HPL/Laminaat werkblad. Dus geen hete pannen op het blad zetten, krassen kun je ook niet herstellen.

Het materiaal Fenix is in verschillende kleuren leverbaar (hier boven een paar voorbeelden) en ook in 2 prijsklasses. De "goedkope" Fenix kleuren in prijsgroep 1 hebben een zwarte kern, de "duurdere" kleuren hebben een witte kern. Qua prijs is het materiaal Fenix trouwens vergelijkbaar met de instapkleuren van composiet. Het aanbevolen onderhoud van de fabrikant heb ik hier onder even ingesloten;

- dagelijks afnemen met een spons en nadrogen met een doek

- vlekken (vet, koffie, thee, rode wijn) behandelen met een huishouddoekje
of zachte nylonborstel, gedrenkt met een sopje van afwasmiddel of groene
zeep, dit eventueel langere tijd laat intrekken en met water naspoelen

-ingetrokken plekken of vlekken van inkt, verf, nicotine of viltstift verwijderen
met wasbenzine of terpentine, direct daarna grondig naspoelen met
water

- kalkvlekken en zeepresten verwijderen met Cillit Bang PowerCleaner Vuil
& Kalk, direct daarna grondig naspoelen met water

- kleine) krassen op kunnen worden weggewerkt met een wondersponsje
(Kruidvat) of door thermisch herstel (met strijkbout en theedoek), zie
bijsluiter

Fenix heb ik trouwens niet in de showroom (wel de monsters).

Corian en composiet werkbladen

Gisteravond kreeg ik een vraag van een klant uit Brussel die wilde weten wat nu precies het verschil is tussen Corian en Composiet.



Ik denk dat wel meer mensen dit zichzelf afvragen, dus handiger om het even op het blog te zetten. Ook kun je natuurlijk gewoon bovenstaande video even bekijken.

Composiet (foto hierboven) is denk ik wel het meest verkochte materiaal voor werkbladen in Nederland en België. Het is een materiaal wat hoofdzakelijk bestaat uit kwarts, maar aan deze kwarts wordt lijm en verf toegevoegd. Dit gaat bij elkaar en wordt dan tot een dunne plaat geperst. Soms wordt bij het composiet nog meer toegevoegd zoals korrels granietafval en dergelijke, maar dit soort platen verkoop ik zeer zelden (echt graniet is dan veel mooier).

Officieel mogen er geen hete pannen op het composiet gezet worden. Er zit bijvoorbeeld wat lijm in het materiaal, dit zou eventueel wat kunnen verkleuren door de hete pan. Snijden op het werkblad wordt afgeraden, het is ook nogal slecht voor je messen. Ik heb van zo`n bladenleverancier nog even de productinformatie ingescand en hieronder ingesloten in dit bericht. Zo`n officieel stuk is nogal strict. Zo staat er bijvoorbeeld dat bladen langer als 2 meter niet uit 1 stuk kunnen i.v.m. breuk. In de praktijk wilt niemand een naad in het blad, dus worden wel grotere lengtes toegepast. Al moet ik toegeven dat ik laatst een blad in Amstelveen had van 3 meter (klant wilde uiteraard geen naad), maar het blad brak in inderdaad op de fabriek al. Enkele dagen later is dus een nieuw werkblad geleverd.

Het Corian is net als composiet een materiaal wat in een fabriek gemaakt wordt. Het is een wat minder vaak verkocht werkblad, dit komt hoofdzakelijk door de wat hogere prijs. Er zijn wereldwijd maar een paar fabrieken die dit materiaal maken; LG en DuPont, dit heeft volgens mij wel invloed op de prijsvorming. Corian is een mengsel van bauxiet met acryl, officieel heet dat 33% polymethylacrylaat en restant is aluminium hydroxide. Ten opzichte van composiet is het materiaal zeker meer delicaat (kwetsbaar), maar wél reparabel. Een kras van bijvoorbeeld een mes haal je er met een schuurspons al uit. Zet er geen hete pannen op, Corian kan dan echt beschadigen.

Corian heeft zeker ook voordelen ten opzichte van composiet. Zo kun je er onbeperkt lange bladen mee maken bijvoorbeeld. Je pakt gewoon bijvoorbeeld 2 bladen van 3,5 meter als je een werkblad van 7 meter wilt hebben. In het werk kun je de bladen naadloos en zo goed als onzichtbaar verlijmen. Ik heb dit vorig jaar een paar keer gedaan en we konden achteraf de lijmnaden niet meer vinden.

Een ander groot voordeel van Corian is (vind ik dan) dat de randen veel mooier (strakker) zijn als bij composiet. Bij de nieuwe Snaidero S18 showroomkeuken is dat heel goed te zien (super strakke haakse rand en nog eens superlang met meer als 360cm uit 1 stuk). Met de effen witte composieten heb ik wel eens een zwarte spikkel die een dissonant is voor het blad (kun je niets aan doen), Corian daarentegen is veel homogener. Ik heb zo`n spikkel nog nooit meegemaakt.

Tenslotte kun je met Corian veel mooie vormen maken wat met composiet niet of niet zo mooi te doen is. Bijvoorbeeld bovenstaand werkblad op de Snaidero Ola 20 keuken. Voor de compleetheid hieronder nog even ook zo`n ingescand stukje van bladenleverancier. O ja: pas bij Corian goed op met hitte. Bij Corian spoelbakken dus géén quooker kokend water kraan plaatsen!

Tenslotte. Een mooi voorbeeld van een keuken met een Corian werkblad en waarom je Corian gebruikt; de Snaidero Ola 20 showroomkeuken op onderstaande video. Je ziet dat het werkblad met 370cm niet uit 1 stuk had gekund met composiet. Ook zie je dat bij montage van het blad er spanning op het blad komt (door de lange lengte). Corian kan dit hebben en je ziet dat het gewoon weg "golft". Super gewoon.

Montage Snaidero showroomkeuken

De monteurs Jan en Joop zijn druk bezig met het monteren van de nieuwe Snaidero S13 showroomkeuken. Ik denk dat de keuken vanavond wel een eind klaar is. Ik heb voor de hoge kasten gekozen voor de kleur Bianco Artico ("ieselijk wit"). Het eiland wordt weer inox hoogglans net als de S1 showroom keukenopstelling. Het werkblad heb ik deze keer uitgevoerd met een wit composieten spoelbak. Toch maar eens kijken hoe mijn klanten hier op gaan reageren.

Vanmiddag is door de transporteur de vorige S13 showroomkeuken opgehaald. Deze Italiaanse design keuken gaat naar de nieuwe woning van Andries en Gerrit in Bilthoven. Begin januari hopen Jan en Joop de montage van deze keuken te gaan verzorgen.

Vanmorgen heb ik ook nog een flink aantal Neff inbouw apparaten uit de showroom verkocht. Een klant uit Scherpenisse heeft een oven en koffiemachine gekocht (natuurlijk met een Snaidero keuken er bij). Een andere klant (uit Middelburg) heeft nog een Neff vaatwasser uit de showroom gekocht voor in hun nieuwe Snaidero keuken. Ik heb nu niet zoveel 2012 apparaten van Neff meer staan. Op dit moment nog een oven (zonder de Hide functie) en een Innowave combimagnetron.

In januari presenteert Gaggenau ook een nieuwe lijn inbouwapparatuur op de beurs in Keulen. Ik denk dat ik die apparaten dus medio mei ga uitwisselen in de showroom. Ook Míele is dit van plan, die apparaten zullen nog wel later beschikbaar komen denk ik. Enfin, eerst maar eens in Keulen kijken of ik het überhaupt wel mooi vind.

Niet lopen op aanrechtbladen!

Vanmiddag werd ik bezocht door de fabrikant van composiet aanrecht bladen. Deze meneer kwam vertellen dat er een nieuw materiaal aan komt waarmee bladen zelfs tot 1000 graden verhit kunnen worden (pannen). Ik heb hem verteld dat het gevaar van de "warme pan" op het blad toch wel overdreven wordt. Bijna iedereen gebruikt wel een onderzetter bij heel erg warme pannen. Ik ben zelf banger dat klanten over keukenbladen gaan lopen (of er op gaan staan als ze bijv. ramen gaan zemen of afzuigkappen gaan schoonmaken). Stenen bladen (composiet/graniet/marmer etc) zijn namelijk erg kwetsbaar rondom sparingen (kookplaat/spoelbak etc) of overstekende gedeeltes.

Als je een gat in een blad maakt voor bijvoorbeeld een kookplaat blijft er vaak een strookje over tussen de sparing en de bladvoorrand. Dit soort strookjes zijn erg kwetsbaar. Nu klinkt het allemaal erg logisch, toch komt het (sporadisch) toch voor dat bladen scheuren jaren nadat de keuken geleverd is. Dit soort scheuren is bij lichte effen bladen (uni-kleuren) eigenlijk niet onzichtbaar te repareren. Als het over reparaties gaat, Corian is een materiaal wat vrijwel onzichtbaar te repareren is. Corian is iets duurder als composiet, maar is wel reparabel. Aan de andere kant is Corian mat (niet glimmend) en zie je er dus wat meer op als op een glanzend witte composiet blad (water en vet glimt, dus dit valt meer op bij een Corian blad. Onlangs heb ik een eilandblad van ruim 4 meter verkocht. Dit wordt gewoon in 2 helften gemaakt en vrijwel onzichtbaar verlijmd. Vandaag heb ik een ander Corian blad besteld voor een klant waarvan het composiet blad niet in de lift kon (ze zitten meen ik op 20 hoog). Ik heb daarom 2 bladen van 150cm besteld, op locatie wordt het dan weer verlijmd (nogmaals, dit is amper zichtbaar). Houd bij Corian spoelbakken er wel rekening mee dat er geen quooker bij gecombineerd mag worden. Hier had ik eerder over geblogd.