Wie keukens verkoopt en plant, weet het: de bouw loopt zelden zoals je op papier hebt uitgestippeld. Sterker nog, ik zeg altijd tegen klanten: plan niet te strak, want er komt áltijd wel iets tussen.
Neem nou project 1206. Een prachtige Snaidero Way keuken, bestemd voor een klant in Spanje.
Ik schreef er eerder dit jaar al over. De keuken moest eigenlijk al staan, maar ik heb ‘m destijds met spoed besteld. Alles leek op schema.
Tot de gemeente besloot dat de weg naar het huis van de klant verwijderd moest worden. Iets met riolering, geloof ik. Het plan was: de nieuwe weg is klaar zodra de keuken klaar is.
Maar ja. Het is Spanje.
Je raadt het al: de Snaidero keuken is wél klaar. De weg? Die lijkt volgens de foto die de klant me stuurde meer op een woestijn. Zand, kuilen, stenen. Hier kan ik geen vrachtwagen door laten rijden. Leveren kan niet. Monteren dus ook niet. We wachten – net als de klant – op een weg die er nog niet is.
Een keuken komt bijna altijd te vroeg. Nat stucwerk, missende ramen, een betonvloer die niet droog is – en nu dus een verdwenen weg. Het hoort erbij.
Ondertussen gebeurde er op de beurs afgelopen week iets anders. Snaidero Italië toonde daar de bekende Rialto showkasten – die ken je misschien van
dit eerdere blogbericht of uit mijn showroom, waar er ook eentje staat.
Wat was het nieuws? De Rialto-kasten hadden altijd een zwart frame. Mooi, stoer, tijdloos. Maar de noviteit is dat het frame nu ook in titanium leverbaar is. En wie Snaidero kent, weet dat titanium een echte huisstijlkleur is: je ziet het vaak terug op plinten en greeplijsten. Het past naadloos in het moderne, Italiaanse design.
Voor wie een Rialto-kast overweegt: je hebt nu dus niet alleen zwart, maar ook titanium als optie. Kleine wijziging, groot effect in een interieur.
Kortom
De keuken van project 1206 staat nog steeds in de wacht – letterlijk bij gebrek aan een weg. Zodra die woestijn weer een echte straat is, kan de vrachtwagen komen. En de klant in Spanje heeft gelukkig nog de Rialto-kasten om naar uit te kijken.
