Negen jaar terug verkocht ik een Snaidero keuken in Amsterdam (project 746 van onderstaande video). Ik had beloofd dat klant mee mocht vliegen maar was er nooit van gekomen.
Afgelopen week belde de klant opeens. Ze was in de buurt. Of haar dochter dat rondje nu eindelijk mocht komen vliegen? Belofte maakt schuld, dus: zo gezegd, zo gedaan. Alleen vond ik dat moeder dan ook mee moest gaan.
En toen stuurden ze net een foto. Hun camper staat vóór mijn tiny house op het vliegveld (ze hadden de artiesteningang van het vliegveld gevonden)...
Of mijn vrouw, dochter Lea en ik wilden komen. Ze nodigen ons uit voor een etentje daar op het vliegveldrestaurant. En ondertussen gaat de dochter van klant nog een parachutesprong doen bij de buren.
OK; het is prachtig weer. Mijn agenda is verder leeg vandaag. He-le-maal leeg.
Ik weet niet hoe ik het netjes zeg, maar: ik gooi de tent wat eerder dicht.
Niet omdat mijn werk niet leuk is – integendeel, ik heb het allerleukste werk dat er is. Maar sommige dagen zijn té mooi, klanten worden vrienden, en de zomer roept te hard.
Vandaag is het officieel de Dag van de Arbeid. Nou, ik moest gewoon aan de bak hoor 😅. De vervoerder van Snaidero kwam langs. En dit keer zat er een bijzondere keuken bij: project 1210 in Serooskerke (Walcheren).
Deze Snaidero keuken heeft een hoge kastenwand in hoogglans Eucalyptus hout en een eiland dat helemaal in RVS is uitgevoerd – duidelijk geïnspireerd op de iconische G18 keuken in mijn showroom.
Hoogglans was niet vanzelfsprekend
En nu komt het mooie deel van het verhaal. De klant had oorspronkelijk mat Eucalyptus hout bij mij besteld. Maar ik had meteen aangegeven dat hoogglans eigenlijk beter is (en is ook nog eens dezelfde prijs bij dit hout). Waarom? Op hoogglans zie je minder snel vlekken, én het biedt een extra beschermingslaag voor het Eucalyptus hout. De klant was echter resoluut: “Mat is de mode, hoogglans is uit.”
Tja, dan houdt het op. Omdat ik geen sample van de matte versie had, heb ik er snel eentje in Italië besteld en aan de klant gegeven.
Het weekend erna…
Stond de klant ineens voor mijn neus. Of de keuken toch in hoogglans kon? 😊 Gelukkig kon dat nog, maar dan zou de keuken wel een week later komen. De klant vond het goed. En die week is inmiddels voorbij, want de keuken is inmiddels gearriveerd in Serooskerke!
Het blad moet nog komen
Het keramieken blad is er (nog) niet bij. De klant heeft wél de kleur al gekozen: Laurent keramiek (zie foto hier onder bij leverancier).
De zijwanden van het eiland worden eveneens in bladkleur uitgevoerd en dan in verstek met het blad.
Alleen kan dit blad pas gemaakt worden als de klant ook zijn kraan heeft uitgekozen. Hij twijfelt nog tussen een 1-gats of 2-gats mengkraan. Zodra dat besluit valt, is het blad met een paar weken binnen. Geen nood dus, dat overleven ze in Serooskerke wel.
Normaal gesproken lever ik trouwens geen keramiek, maar de klant wilde het persé (hij heeft het nu immers ook).
De klant gaat heel voorzichtig doen straks als de keuken in gebruik is. Met name bij de onderbouw spoelbak, op die plaats is het keramiek immers nogal kwetsbaar voor chippen (stukjes die afbreken als een pan het keramiek raakt).
Wie keukens verkoopt en plant, weet het: de bouw loopt zelden zoals je op papier hebt uitgestippeld. Sterker nog, ik zeg altijd tegen klanten: plan niet te strak, want er komt áltijd wel iets tussen.
Neem nou project 1206. Een prachtige Snaidero Way keuken, bestemd voor een klant in Spanje. Ik schreef er eerder dit jaar al over. De keuken moest eigenlijk al staan, maar ik heb ‘m destijds met spoed besteld. Alles leek op schema.
Tot de gemeente besloot dat de weg naar het huis van de klant verwijderd moest worden. Iets met riolering, geloof ik. Het plan was: de nieuwe weg is klaar zodra de keuken klaar is.
Maar ja. Het is Spanje.
Je raadt het al: de Snaidero keuken is wél klaar. De weg? Die lijkt volgens de foto die de klant me stuurde meer op een woestijn. Zand, kuilen, stenen. Hier kan ik geen vrachtwagen door laten rijden. Leveren kan niet. Monteren dus ook niet. We wachten – net als de klant – op een weg die er nog niet is.
Een keuken komt bijna altijd te vroeg. Nat stucwerk, missende ramen, een betonvloer die niet droog is – en nu dus een verdwenen weg. Het hoort erbij.
Ondertussen gebeurde er op de beurs afgelopen week iets anders. Snaidero Italië toonde daar de bekende Rialto showkasten – die ken je misschien van dit eerdere blogbericht of uit mijn showroom, waar er ook eentje staat.
Wat was het nieuws? De Rialto-kasten hadden altijd een zwart frame. Mooi, stoer, tijdloos. Maar de noviteit is dat het frame nu ook in titanium leverbaar is. En wie Snaidero kent, weet dat titanium een echte huisstijlkleur is: je ziet het vaak terug op plinten en greeplijsten. Het past naadloos in het moderne, Italiaanse design.
Voor wie een Rialto-kast overweegt: je hebt nu dus niet alleen zwart, maar ook titanium als optie. Kleine wijziging, groot effect in een interieur.
Kortom
De keuken van project 1206 staat nog steeds in de wacht – letterlijk bij gebrek aan een weg. Zodra die woestijn weer een echte straat is, kan de vrachtwagen komen. En de klant in Spanje heeft gelukkig nog de Rialto-kasten om naar uit te kijken.
Gisteren was het Koningsdag. De keukenshowroom was op maandag sowieso al gesloten, ik heb op zondag en maandag immers altijd vrij.
Op Arnemuiden was één groot feest. Ik heb een foto gemaakt voor jullie. Je kon er als het ware over de hoofden lopen.
Heb wel een offerte gemaakt voor een klant maar ben de rest van de dag op het dorp geweest. Mijn dochtertje wilde immers mee doen met de diverse activiteiten.
Vandaag ben ik weer gewoon op de zaak. Al moet ik straks wel even vliegen met een klant. Dus ik gooi de deur iets eerder dicht.
Mijn vrouw en ik gebruiken onze stoomoven dagelijks. Rijst, groente, vis – alles wordt perfect, gezond en smaakvol. Ik preek het ‘stoomgeloof’ al jaren en gelukkig heb ik ook 'volgelingen'. Maar soms kopen mensen een prachtige, dure stoomoven, en na een maand staat hij stof te vangen.
Pijnlijk voorbeeld? Laatst kreeg ik een mail van een klant. Hij had bij mij een prachtige (en erg prijzige) stoomoven gekocht. Een jaar later wilde hij hem omruilen… voor een magnetron. Auwww. Helaas kon ik niet eens helpen – de magnetron uit die serie was niet meer leverbaar.
Tijdens de Eurocucina in Milaan liep ik langs de stand van Neff. En daar stond ‘ie: de Neff N19DJ01Y0 – een compacte stoomlade voor iets onder de € 1.000
Even voor context: een volwaardige stoomoven met vaste wateraansluiting en afvoer kost al snel zeven keer zo veel. Dan praat je over een heel andere prijsklasse.
Deze stoomlade is betaalbaar, overzichtelijk en past in bijna elke keuken. Het formaat is dat van een servieswarmer – dus niet enorm, maar voor rijst, groente, eieren of het opwarmen van maaltijden is het ideaal.
Wat meteen opvalt: de stoomlade heeft géén vaste wateraansluiting en géén afvoer. Je vult zelf een bakje, en na gebruik haal je het restvocht eruit.
Sommigen zien dat als een nadeel. Maar het is natuurlijk ook een kans: hierdoor wordt stoomtechnologie toegankelijk voor iedereen die geen zin heeft in een dure installatie. Even bijvullen en je kunt aan de slag.
Eerlijk is eerlijk: op de beurs in Milaan heb ik de stoomlade in het echt bewonderd, maar nog niet kunnen testen. Zodra hij in mijn showroom staat (ik wacht zelf ook al maanden – levertijden, helaas…), ga ik ‘m testen.
De stoomlade moet dus nog komen, maar jullie horen het eerste als t‘ie er is.
Inmiddels weer terug in Arnemuiden dus. Er moest een Italiaanse vrachtwagen gelost worden en dat is inmiddels ook gebeurd.
Deze keer niet alleen Snaidero spullen, maar ook barkrukken van Calligaris en koffiebonen van Oro Caffè. Is wel fijn dat alles in 1 vrachtwagen gaat. Die leveranciers zitten allemaal bij elkaar in de buurt in Italië (regio Udine).
Een Duitse klant kwam ook gelijk een heleboel Gaggenau apparaten ophalen hier, zodoende was het maar goed dat ik weer terug ben gereden. Business as usual dus!
Eigenlijk zou ik vandaag gesloten zijn nog in verband met beursbezoek in Milaan.
Maar ja. De Italiaanse vervoerder van o.a. Snaidero wilde persé vandaag lossen. Anders komen de spullen gewoon een week later. Dus gauw terug naar Arnemuiden gereden.
Deze keer nog wat Milaan foto`s. Ik heb er nog genoeg trouwens 😀.
Op de foto hier boven is te zien dat niet iedereen voor een kookplaatafzuigkap kiest. Niet echt subtiel maar het zal vast goed werken.
Wat me ook wel opviel is dat je wat vaker grote wijnkoelkasten ziet, ook bij Snaidero.
Wat vroeger de ingebouwde koffiemachine was, dat is nu de wijnkoeler. Zo`n ingebouwde koffiemachine zie je eigenlijk niet meer zo vaak meer bij nieuwe keukens.
Gisteren ben ik niet alleen op de beurs geweest maar ben ik ook nog naar Milaan zelf gegaan. Achter de dom zitten immers verschillende keukenshowrooms die de moeite waard zijn om te bezoeken.
Bijvoorbeeld Arclinea, Armony en Binova. Maar ook van Quooker hebben ze er een showroom.
Die merken zitten dicht bij elkaar, dus is het goed aan te lopen.
Wat verder weg van de dom (in de wijk Brera) heeft ook Snaidero een kleine keukenshowroom. Omdat ik er toch in de buurt was heb ik er uiteraard wel een kijkje genomen.
Bij het bezoeken van de keukenshowrooms had ik het geluk dat mijn meeste collega`s nog op de beurs zelf waren. Zodoende had ik nog geen last van lange wachtrijen bij de ingang. Want ook bij de showrooms in stad moest je jezelf registreren. Anders kwam je er gewoon niet in.
Zoals ik gisteren al schreef; de foto die ik had gemaakt van de Ola keuken op de keukenbeurs was ver onder de maat. Maar zo gaat dat op een keukenbeurs.
Van Snaidero heb ik inmiddels een betere foto gekregen die ik bij deze dus met jullie kan delen.
Naast de presentatie op de beurs was Snaidero natuurlijk ook te zien in de eigen Snaidero showroom in Milano Brera.
Vandaag ben ik op de keukenbeurs in Milaan. Niet alleen op de beurs zelf, maar ook in Milaan in het design district.
Op de beurs is het gruwelijk druk. Zodoende valt er eigenlijk weinig te zien. Je staat heel lang in de rij om ergens binnen te komen. Bij veel standhouders is immers persoonsinformatie vereist voor toegang op de stand.
Ik was er zelf heel vroeg, dus ik kon bij Snaidero zelf gelijk de stand op. Maar toen ik daar klaar was stond er al een flinke rij met wachtende mensen.
Op de stand van Snaidero stond de Ola20 in Champagne micalak (mat). Deze keer met een nieuwe eiland configuratie. Eigenlijk is mijn foto beroerd, het is in het echt véél mooier.
Het blad is helaas wel uit 2 delen. Persoonlijk vind ik zo`n opgeplakte kookplaat ook niet zo chique. Maar het eiland zelf is heel mooi.
Achter het Ola eiland heeft Snaidero 2 kolommen geplaatst met de ronde hoge kasten rug-aan-rug (zoals ik het ook bij project 1220 heb verkocht). Een foto hiervaan post ik binnenkort nog wel, zag er ook mooi uit.
Ook stond er een opstelling met een hoge kastenwand in (nieuw) Amerikaans notenhout met een keramiek eiland er voor.
Voor mijn foto`s van deze keuken geldt eigenlijk hier ook dat deze geen recht doet aan de keuken. Ook hier is het in het echt mooier. Ik denk dat ik van Snaidero binnenkort wel betere foto`s krijg.
Een hoop te vertellen nog, maar voor nu houd ik het even hier bij...
Vandaag nog heel even een berichtje over de B3 keuken die deze week in Breda is gezet. In makelaarstermen is de woning compact, maar de keuken die er in staat is ronduit spectaculair.
Het gaat om project 1201. En wat mij hier zo ontzettend aanspreekt, is de totale harmonie van materialen.
Eén kleur wit, geen tintverschil
Op het eerste gezicht zie je het niet meteen, maar als je beter kijkt, valt het kwartje:
Zowel het werkblad als de fronten zijn uitgevoerd in Corian.
Dat betekent: 100% dezelfde kleur wit. En dat is echt heel mooi.
Je ziet vaker witte keukens met witte werkbladen, maar bijna altijd is er ergens een subtiel – of minder subtiel – tintverschil. Hier niet. Alles vloeit naadloos in elkaar over.
In de video – die ik verderop in deze blogpost toevoeg – leg ik uitgebreid uit waarom Corian zo prettig is in dagelijks gebruik.
Maar één ding wil ik hier alvast benadrukken: je kunt het repareren. Krast er iets? Geen probleem. Je kunt Corian opnieuw opschuren en het ziet er weer als nieuw uit. Probeer dat maar eens met een gelakt of hoogglans front.
De keuken in Breda is inmiddels klaar. Bij deze post voeg ik drie foto’s toe van het kook- en spoeldeel, met de boiserie erachter.
Voor wie niet bekend is met de term: een boiserie is een rugwandbekleding van plaatmateriaal, in plaats van tegels.
Hier is gekozen voor eiken met zwarte accenten – in de vorm van schapjes en een wijnglazenhouder.
Wat het extra bijzonder maakt: er loopt een trap naar boven dwars door de boiserie. Daardoor zijn de platen schuin weggezaagd. Dat ziet er echt heel gaaf uit. Het geeft beweging en vakmanschap tegelijk.
De boiserie is prachtig, maar één ding zou ik zelf anders hebben gedaan:
Het witte stopcontact.
In deze setting had ik liever een zwart exemplaar gezien, precies in dezelfde kleur als de schapjes en de wijnglazenhouder. Dat maakt het geheel nog strakker.
Geen groot probleem, maar ik ga het zeker even bespreken met de klant.
Volgende week barst het spektakel los: de keukenbeurs EuroCucina in Milaan. Voor de echte liefhebbers en professionals onder ons is dit hét moment van het jaar.
Eerlijk is eerlijk: als je, zoals ik, gespecialiseerd bent in Italiaanse designkeukens, dan is een bezoek aan deze beurs geen optie, het is een must. Het is de plek waar de nieuwste trends worden geboren, waar innovatie tastbaar wordt en waar de ziel van de Italiaanse keuken (zowel letterlijk als figuurlijk) klopt.
De EuroCucina wordt slechts om het jaar gehouden. Twee jaar geleden was de laatste editie. In de wereld van design is dat een eeuwigheid. Sindsdien is er ontzettend veel gebeurd. Nieuwe materialen, nieuwe afwerkingen, nieuwe concepten.
Hoe dan ook, dv. maandag 20, dinsdag 21 en woensdag 22 april ben ik in elk geval niet in de showroom te vinden. Dit in verband met het bezoek aan de keukenbeurs. Ik probeer op donderdag de 23e weer terug in Nederland te zijn. Zodoende is de showroom dv. vrijdag 24 april weer normaal open.
Mijn missie is dit jaar tweeledig. Natuurlijk ga ik langs bij de grote namen die ik zelf vertegenwoordig. Het is cruciaal om te zien wat er bijvoorbeeld bij Snaidero zelf speelt. Welke nieuwe keukens en kleurstellingen onthullen zij? Hoe vertalen zij het Italiaanse leven naar tijdloze, maar ook hypermoderne kasten? Uiteraard hoop ik ook langs te gaan bij de andere keukenmerken die zich in Milaan presenteren.
Daarnaast heb ik een bijzondere interesse in de techniek achter de keuken. Een mooie keuken is niets zonder de juiste apparatuur en accessoires. Daarom hoop ik ook langs te gaan bij bijvoorbeeld Falmec, de absolute top als het gaat om design afzuigkappen. Ik ben benieuwd naar hun nieuwste technologieën die stille kracht combineren met onzichtbaar design.
Gaggenau staat trouwens niet op de beurs. Ze hebben een exclusieve presentatie buiten de beurs. Hier hoop ik niet heen te gaan omdat ik de nieuwe apparaten ofwel al gezien heb danwel ook hier in mijn eigen showroom heb staan.
Onlangs is de nieuwe G12 showroomkeuken geplaatst. Deze nieuwe Snaidero keuken bestaat uit een kookeiland in notenkleur met een hoge kastenwand in linoleum (magnolia).
Ik heb de keuken op video gezet zoals ik eigenlijk altijd doe met nieuwe keukens in de showroom.
Naast de eilandopstelling heb ik ook een hoekopstelling van de Snaidero Ola in de showroom staan. Deze keuken (de S14 opstelling) is in wit hoogglans gespoten.
Deze keuken is een poosje terug vernieuwd en aangepast. Zodoende heb ik een korte video gemaakt van de keuken zoals deze er nu bij staat.
Gisteren is begonnen aan de montage van de Corian keuken in Breda (een B3 opstelling).
Achter de keuken zit een pinantje. We hebben besloten om de keuken voorbij het pinantje te laten komen.
Zo`n pinantje is in dit geval niet echt mooi of handig. Van de klant mag ik het dus verstoppen met een vals wandje. Hier komt dan weer de "boiserie" voor net als hier in de showroom. De boiserie loopt dus voorbij het pinantje en wordt schuin weggezaagd in de trap.
Onder de ladenkasten van deze keuken zit ook een koof. Daar zit een soort grote rioolbuis in die niet omgeleid mag worden. Zie je straks niets meer van...
Het is de bedoeling dat het zoveel mogelijk gaat lijken op het origineel: de B3 keuken in mijn showroom zoals op onderstaande foto.
De klant heeft nu een Snaidero Venus keuken staan en deze heeft de monteur afgelopen weekend gedemonteerd (dan kan de stucadoor verder). Deze Snaidero keuken heb ik immers retour genomen.
Vóór het demonteren heb ik nog een video gemaakt voor jullie van deze Snaidero Venus keuken.
De keuken is nog prima. Ik hoop dat ik er een leuke bestemming voor kan vinden.
Op 23 oktober aanstaande is het 25 jaar geleden dat de keukenshowroom in Arnemuiden werd geopend. Een mooi moment om stil te staan bij dit jubileum en alle betrokkenen te bedanken.
De showroom opende in oktober 2001, na een verbouwing die volgde op de start van het bedrijf op 24-jarige leeftijd. Vanaf het begin ligt de focus op Italiaanse designkeukens van het merk Snaidero. Aanvankelijk werd er gewerkt met apparatuur van Imperial, maar nadat dat merk werd opgeheven, is overgestapt op de combinatie Neff en Gaggenau.
Het jubileum is mede mogelijk gemaakt door monteurs, klanten, leveranciers en vrienden. Zij worden dan ook van harte uitgenodigd om deze mijlpaal mee te vieren.
Op de avond van 23 oktober is er live muziek, eten en drinken. Later meer info...
Een klant stuurde onlangs een foto met een sfeerimpressie, die hieronder is toegevoegd.
Praktische informatie
Datum: 23 oktober
Tijd: 18:30 – 22:00 uur
Locatie: Snaidero keukenshowroom, Arnemuiden
Aanmelden wordt in verband met de catering op prijs gesteld.
Vandaag kreeg ik bij geval twee reacties die me weer herinnerden aan waarom de G10 zo’n bijzondere keuken is. Het is alweer even geleden dat ik de klant van project 1187 uit Woerden sprak. Ze mailde me:
“Het is een tijdje geleden dat we bij jou in de lucht zijn gekomen. We zijn nog steeds ontzettend blij met onze keuken en hebben er al heerlijke diners uit gekookt.”
Daarbij stuurde ze twee foto’s van hun G10 – een RVS keukeneiland met daarachter een hoge kastenwand in wit hoogglans. Het grappige? Ze hebben ook de kleur van de muur hetzelfde gedaan als de G10 hier. Dat vind ik echt heel leuk om te zien!
Ik had ook nog even contact met de klant van project 1095 in Jirnsum (Friesland). Ook hij koos voor de combinatie RVS eiland + wit hoogglans hoge kasten. Maar met een twist: omdat de keukenruimte daar heel hoog is, zijn er opzetkasten boven de hoge kasten geplaatst. Dat geeft een prachtig, afgewerkt geheel. Een foto van die wand voeg ik hierbij – echt de moeite waard.
Waarom de G10 nooit verveelt
De G10 is voor mij een keuken die eigenlijk nooit uit de mode gaat. Hij is ontzettend degelijk, tijdloos en past in vrijwel elk interieur. RVS is robuust en hygiënisch, wit hoogglans geeft licht en ruimte. Een perfecte combinatie.
Tegenwoordig combineer ik de G10 met ovens van Gaggenau uit de Minimalistic lijn. Dat past prachtig bij het strakke design. Onderaan dit bericht zie je een foto van hoe de G10 er nu bij mij uitziet.
Wil je meer weten over de mogelijkheden? Kijk dan eens op de G10 productpagina: 👉 Snaidero G10 keuken
Een paar weken terug heb ik de G100 showroomkeuken verkocht aan Laura uit Asten. Deze keuken had ik nog nooit op video gezet, dus toch even een korte video van de G100 keuken zoals deze nu in de showroom staat hier.
De nieuwe keuken is weer besteld bij Snaidero in Italië, binnenkort hoop ik dus weer een nieuwe video te kunnen maken. In die showroomkeuken hoop ik o.a. de nieuwe Gaggenau wijnkoeler te kunnen showen aan jullie.
Een poosje terug is Snaidero gestopt met het aanbieden van hoogglans Champagne. Volgens hen is de mode nu mat, dus is Champagne in het vervolg een matte micalak.
Zodoende heb ik het eiland van de G20 keuken verkocht uit de showroom. Ik heb het matte G20 eiland met spoed besteld bij Snaidero.
Het hoogglans eiland gaat naar Lelystad en is verkocht aan de klant van project 1222.
Vanmorgen is hier de B3 keuken opgehaald voor de klant van project 1201 in Breda. Deze keuken is volledig in Corian uitgevoerd. Dus zowel de deuren als het werkblad in dezelfde kleur Corian.
De achterwand van de keuken bij project 1201 wordt eikenkleur, precies zoals de B3 keuken die hier bij mij in de showroom staat dus (onderstaande foto).
Wat een dag! Terwijl de monteurs vandaag op twee plekken in het land hard aan het werk waren, vloog ik zelf even heen en weer voor een afspraak – maar daarover straks meer. Eerst de keukens.
In Hoofddorp wordt momenteel de G100 keuken van project 1202 gemonteerd. Een prachtige keuken uit de showroom, gespoten in Grigio Cemento hoogglans parelmoerlak. Het echte pronkstuk? De achterwand van Crystal Ice kwartsiet in de vouwdeurkast. Dit lichtdoorlatende natuursteen met LED-verlichting erachter geeft een effect alsof je bij een sheik in Dubai staat – heel bijzonder om te zien. Op de foto’s zie je de keuken in aanbouw, mét die spectaculaire verlichte achterwand.
Helaas is op de foto’s ook te zien dat de Gaggenau oven nog ontbreekt. De klant koos voor de nieuwe Minimalistic-lijn van Gaggenau, maar die ovens zijn nog niet volop leverbaar. Gelukkig pakt Gaggenau het voortreffelijk op: ze monteren de oven zelf bij de klant thuis. Eerder deden ze dat al bij project 1205 in Geldermalsen – echte red carpet treatment. Voor mij én de klant heel fijn geregeld.
Ondertussen wordt in Goes (vlak bij mijn keukenshowroom in Arnemuiden) een Snaidero keuken gemonteerd voor project 1207. Hier is gekozen voor een stoere two-tone uitvoering: het eiland in Grigio Cemento mat micalak (dezelfde kleur als in Hoofddorp, maar dan mat), de kolomkasten in zwart geverfd eikenhout.
En dan die Gaggenau wijnklimaatkast: een wijnkoeler over de volle hoogte, met glazen ruit achter de zwarte eiken deur. Understatement is dat het cool is – het is echt een blikvanger.
De klant van project 1207 zag in de showroom de Crystal Ice-achterwand van project 1202 en wilde die dus ook. Gisteren kreeg ik het inmeetrapport van de monteur, materiaal is ook gelijk besteld bij de leverancier van het kwartsiet – compleet met uitsparingen voor stopcontacten. Het kwartsiet wordt binnenkort nageleverd, net als de twee Gaggenau-ovens voor beide projecten. Die verwacht ik in week 16, precies als ik in Milaan ben voor de EuroCucina-keukenbeurs.
En alsof dat nog niet genoeg was: gisteravond heb ik de keuken van project 1217 in Zeist ingemeten, en vandaag stond project 1214 in Arnemuiden op de planning. Tussendoor vloog ik met mijn vliegtuig naar Budel voor een overleg met een leverancier uit Asten.
