Niet lopen op aanrechtbladen!

Vanmiddag werd ik bezocht door de fabrikant van composiet aanrecht bladen. Deze meneer kwam vertellen dat er een nieuw materiaal aan komt waarmee bladen zelfs tot 1000 graden verhit kunnen worden (pannen). Ik heb hem verteld dat het gevaar van de "warme pan" op het blad toch wel overdreven wordt. Bijna iedereen gebruikt wel een onderzetter bij heel erg warme pannen. Ik ben zelf banger dat klanten over keukenbladen gaan lopen (of er op gaan staan als ze bijv. ramen gaan zemen of afzuigkappen gaan schoonmaken). Stenen bladen (composiet/graniet/marmer etc) zijn namelijk erg kwetsbaar rondom sparingen (kookplaat/spoelbak etc) of overstekende gedeeltes.

Als je een gat in een blad maakt voor bijvoorbeeld een kookplaat blijft er vaak een strookje over tussen de sparing en de bladvoorrand. Dit soort strookjes zijn erg kwetsbaar. Nu klinkt het allemaal erg logisch, toch komt het (sporadisch) toch voor dat bladen scheuren jaren nadat de keuken geleverd is. Dit soort scheuren is bij lichte effen bladen (uni-kleuren) eigenlijk niet onzichtbaar te repareren. Als het over reparaties gaat, Corian is een materiaal wat vrijwel onzichtbaar te repareren is. Corian is iets duurder als composiet, maar is wel reparabel. Aan de andere kant is Corian mat (niet glimmend) en zie je er dus wat meer op als op een glanzend witte composiet blad (water en vet glimt, dus dit valt meer op bij een Corian blad. Onlangs heb ik een eilandblad van ruim 4 meter verkocht. Dit wordt gewoon in 2 helften gemaakt en vrijwel onzichtbaar verlijmd. Vandaag heb ik een ander Corian blad besteld voor een klant waarvan het composiet blad niet in de lift kon (ze zitten meen ik op 20 hoog). Ik heb daarom 2 bladen van 150cm besteld, op locatie wordt het dan weer verlijmd (nogmaals, dit is amper zichtbaar). Houd bij Corian spoelbakken er wel rekening mee dat er geen quooker bij gecombineerd mag worden. Hier had ik eerder over geblogd.

Klant uit Australië

Vanmiddag kwamen de toekomstige eigenaren van mijn huidige Snaidero S13 showroomkeuken langs om hun nieuwe Italiaanse design keuken nog even te bekijken. Ze hebben hun nieuwe Snaidero keuken nog wat uitgebreid, kennis gemaakt met Jan en Joop en de keuken laten zien aan een hele aardige mevrouw uit Australië. Helaas was het veel te druk om uitgebreid te praten, we hebben dus afgesproken om elkaar op een later tijdstip nog eens te contacteren over hoe het bijvoorbeeld gaat met leveringen naar Australië (pas heb ik een flinke levering van inbouwapparatuur naar Australië gedaan omdat het daar toch best duur is vergeleken met de prijzen hier).

Morgen gaat er trouwens nog een vracht hier weg met inbouwapparatuur naar Zweden, maar dat heeft meer te maken met het BTW tarief wat in Nederland (nu nog) op 19% zit in plaats van de 25% die Zweden heeft. De Zweed is toevallig ook Saab rijder, dus misschien speelde dat ook wel een beetje mee :). O ja. Even wat anders, de mensen die de S13 showroomkeuken hebben gekocht krijgen straks een Corian aanrechtblad met een Corian spoelbak (uit 1 stuk met het blad). Het ging ook over een quooker maar ik heb ze verteld dat een quooker NIET gemonteerd mag worden bij keukens met Corian spoelbakken. Dit wist ik eerst zelf ook niet, maar las het in het boek van de fabrikant. Het kokende water kan het Corian beschadigen. Ik heb dus laten zien dat je met een Alessi fluitketel en Neff T44T63N0 inductiekookplaat heel snel prima water kunt koken voor je thee.

Tenslotte. Voor wie weten wil waarom mensen uit Australië in Europa inkopen doen heb ik een leuk artikel gevonden, hieronder de gekopieerde tekst: AUSTRALIANS are being ripped off. There I said it. We’re being short changed because, well, I’m not quite sure. But it irks me, and as petulant as it may seem, clothes are one of the things that frustrate me most. The latest Australian Shopping Intent Report by AMP Capital Shopping Centres claimed nearly a third of the world’s largest retailers have a home in Australia, with more on their way. Underpinning their decision to move Down Under is the fact that while online shopping continues to rise in importance, the nation’s consumers still want the ability to browse in shopping centres. Nothing new there. But is there? The Hard Word was always against the idea of online shopping. It wasn’t technophobia. It enjoyed the experience of retail therapy, as much as a member of the not so fairer sex can. We preferred to walk the shops, speak to the less-annoying shop attendants, feel the fabric and assess the size and shape of t-shirts, jeans, shoes and suits. We never saw shopping on the internet as a past-time for the more intelligent and thrifty buyer. And while we’re more than happy now to admit that online shopping is now a force to be reckoned with, this scribe had been reluctant to give in to its many advantages. Until now. Despite the survey, as far as I’m concerned physical stores do not have a future in Australia. I’ve written in the past about how Australia’s high streets have been ruined by monolithic concrete jungles. But their success isn’t entirely restricted to retail. Or at least it shouldn’t be. Australians are being treated like mugs at the checkout by all major clothing labels. I’m not talking about the high-end labels, rather the ever-increasing list of labels that seek to appeal to the country’s expanding middle class. Labels that think it’s OK to charge you up to $100 for a t-shirt, that is not made from specs of gold dust but made from exactly the same material as every other t-shirt ever made (it just features an unoriginal print and comes with a ‘recognisable’ brand name). Labels that insist on charging you up to $1000 for a suit that is, again, mostly made from exactly the same fabric as every other suit. Jumpers, sweaters, dresses, shoes, everything for both men and women is excessively overpriced in Australia. Yes some London retail shops have some of the most ridiculously overpriced items of clothing (some of the stuff in Liberty, for example, is out of this world). But (love them or loathe them) shops like Zara, H & M, Topshop all sell reasonable stock at more than reasonable prices. Even more expensive stores still stock items that when compared to Australian dollars just don’t add up. While two of these stores brands have already opened stores in Australia, the problem remains. There are numerous examples of this ludicrous difference between prices of certain things here far outweighing the price of the same products in Australia, food is another. I’m not convinced by the argument that says it’s because Australians earn a far higher average salary than the British. Earning a far smaller wage in Britain means everything is inevitably cheaper. Many say it’s all relative. Of course, like everything, these items need to make the long journey down to the southern hemisphere from whence they came. But bearing in mind a lot of these clothes are actually made in countries much closer to our fair shores than the UK, is that the only reason why Aussies are forced to pay so much for clothes that cost next to nothing to produce? Consumers now realise it is far cheaper to order their own goods from overseas online, than to pay for the excessive mark-ups in Australian stores. Soon enough those intelligent buyers will become the majority of the nation’s shoppers, so long as exorbitantly priced goods remain on shop floors.